Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Laat iemand de avond openen met gebed. Bid voor een open en eerlijk gesprek en nieuwe verwondering voor de kracht van de Opstanding.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

Hoe heb jij Pasen beleefd? 

Lees Johannes 11 | 17-27

 [17] Toen Jezus daar aankwam, hoorde Hij dat Lazarus al vier dagen in het graf lag. [18] Betanië ligt dicht bij Jeruzalem, op een afstand van ongeveer vijftien stadie, [19] en er waren dan ook veel Joden naar Marta en Maria gekomen om hen te troosten nu hun broer gestorven was. [20] Toen Marta hoorde dat Jezus onderweg was ging ze Hem tegemoet, terwijl Maria thuisbleef. [21] Marta zei tegen Jezus: ‘Als U hier was geweest, Heer, zou mijn broer niet gestorven zijn. [22] Maar zelfs nu weet ik dat God U alles zal geven wat U vraagt.’ [23] Jezus zei: ‘Je broer zal uit de dood opstaan.’ [24] ‘Ja,’ zei Marta, ‘ik weet dat hij bij de opstanding op de laatste dag zal opstaan.’ [25] Maar Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, [26] en ieder die leeft en in Mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?’ [27] ‘Ja, Heer,’ zei ze, ‘ik geloof dat U de Messias bent, de Zoon van God die naar de wereld zou komen.’ 

• Wat zien we dat Maria doet in dit verhaal? En Marta? 
• Welke emoties en vragen uit Marta in dit gedeelte? 
  • Hoe reageert Jezus hierop? 
    • Welke toon gebruikt hij als Hij haar beantwoordt? 
    • Wat valt je op aan het antwoord dat Hij geeft? 

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

De opstanding waar Marta naar refereert is dat als God een nieuwe hemel en aarde maakt (Dit lees je onder andere in Jesaja 65&66, Ezechiël 40-48) de rechtvaardigen zullen opstaan (dit lees je in onder andere Daniël 12:1-3). Een hoop, maar wel één in de verte. N.T. Wright zegt hierover het volgende: “‘Ik ben de Opstanding en het Leven’, zegt Hij. ‘Opstanding’ is niet alleen een leerstelling. Het is niet alleen een toekomstig feit. Het is een persóón, en Hij staat hier voor Marta en daagt haar uit een sprong van vertrouwen en hoop te wagen.” 

De Opstanding is niet (alleen) iets van ver weg en theoretisch, maar door Jezus heel dichtbij!  Dit is dus geen theorie, we mogen allemaal de stap in vertrouwen nemen. Door in Jezus te geloven, begint het nieuwe leven nu en houdt niet op als we sterven. 

• Wat betekent het voor jou dat Jezus de Opstanding en het Leven is? 
• Hoe zit het bij jou? Is de opstanding iets theoretisch en ver weg of ervaar jij die nu al? 

Ook op andere plekken in het Nieuwe Testament komen we teksten tegen waarin Jezus als Opstanding verder uitgelegd wordt, bijvoorbeeld in Romeinen 6:3-5:

 [3] Weet u niet dat wij die gedoopt zijn in Christus Jezus, zijn gedoopt in zijn dood? [4] We zijn door de doop in zijn dood met Hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. [5] Als wij delen in zijn dood, zullen wij ook delen in zijn opstanding.  

• Sta even een moment stil bij deze tekst: herhaal de tekst een paar keer in je hoofd en laat vooral vers 5 op je inwerken en laat het je verwonderen.
• Wat betekent het om te delen in Zijn opstanding?
  • Hoe beïnvloedt het delen in Zijn opstanding hoe jij je leven leidt?
  • Schrijf één of meerdere dingen op die je graag als onderdeel van jouw nieuwe Opstandingsleven met Jezus zou zien. Kijk hierbij voornamelijk naar je eigen leven en dingen die je nu doet of laat. Neem het briefje mee om het later nog eens voor jezelf te lezen.

Laat iedereen een dankpunt noemen en bid hier samen voor. Je kunt bijvoorbeeld één voor één voor je eigen punt of dat van je buurman/-vrouw danken. 

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Welkom bij de thuisgroep! Zondag hebben we stilgestaan bij de uitspraak van Jezus ‘Mijn God, Mijn God, Waarom heeft U mij verlaten? (Mat. 27:46, Mar. 15:34, Echo van Ps 22:2). Het is de vierde zondag in de onderwijsserie ‘7 kruiswoorden van leven’, waarin we stilstaan bij de uitspraken van Jezus die Hij deed aan het kruis vlak voordat Hij voor ons stierf. We staan stil bij verlatenheid, verbondenheid en duiken dieper in wat er met Jezus gebeurde aan het kruis.

• Bidt voor openheid en een veilige omgeving om met elkaar na te denken over verlatenheid, verbondenheid en Jezus offer.
• Neem een moment van dank voor wat Jezus voor ons heeft gedaan.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

Wissel uit: 

• Deze les gaat over verbondenheid, verlatenheid en menszijn. Heb je deze week op een bijzondere manier in verbinding gestaan met anderen.

Mattheus 27 | 45-50

“45 Rond het middaguur viel er duisternis over het hele land, die drie uur aanhield. 46 Aan het einde daarvan, in het negende uur, riep Jezus met luide stem: ‘Eli, Eli, lema sabachtani?’ Dat betekent: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?’ 47 Toen de omstanders dat hoorden, zeiden enkelen van hen: ‘Hij roept om Elia!’ 48 Meteen kwam er uit hun midden iemand toegesneld die een spons pakte en in water met azijn doopte. Hij stak de spons op een stok en probeerde Hem te laten drinken. 49 De anderen zeiden: ‘Laten we nu maar eens zien of Elia Hem komt redden.’ 50 Jezus riep opnieuw, luidkeels, en gaf de geest.”

Psalm 22 |2,31,32

² Mijn God, mijn God, Waarom hebt U mij verlaten?
U blijft ver weg en redt mij niet, ook al schreeuw ik het uit.
³¹ Een nieuw geslacht zal Hem dienen en aan de kinderen vertellen van de Heer;
³² aan het volk dat nog geboren moet worden zal het verhalen van zijn gerechtigheid, om wat Hij heeft gedaan.

In Zijn diepste nood roept Jezus het uit naar God. Tegelijkertijd citeert Hij waarschijnlijk bewust uit Psalm 22, een Psalm van David dat start met wanhoop en eindigt in hoop. Psalm 22 is een profetisch Psalm dat beschrijft wat er met Jezus gebeurt aan het kruis.

• Lees Mattheus 27 nog een keer en laat het een moment op je inwerken. Neem een moment om jezelf te verplaatsen in één van de toehoorders die dit scenario voor zich zien uitspelen.
  • Wat valt je op als je op deze manier de tekst benaderd?
  • Wat zie je gebeuren met de toehoorders? Hoe reageren zij?
  • De toehoorders lijken niet op te merken dat Jezus Psalm 22 citeert en denken dat hij om Elia roept. Als je beseft dat Jezus Psalm 22 citeert verandert dit dan iets aan je aanvankelijke beeld van de situatie?
• In het diepste moment citeert Jezus het eerste vers van Psalm 22. De Psalm eindigt in vers 31 en 32. Lees vers 2, 31 en 32 van Psalm 22 wat roept dit bij je op?

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Mensen hebben allerlei manieren gevonden om een ander ernstig te laten lijden. Iemand kruisigen is één van die manieren. Het is een martelwerktuig met als doel om iemand voor lange tijd langzaam te laten sterven en tegelijkertijd te schande te zetten. Ondanks het hevige fysieke lijden is het fysieke lijden van Jezus niet per se iets buitengewoons. Toch is Zijn lijden anders dan dat van de mannen naast Hem.

Jezus draagt en ervaart de gevolgen van de zonde en de machten van de duisternis. Dit is zichtbaar in de al drie uur lang durende duisternis. In Zijn pijn en lijden kan Hij de heerlijkheid van de Vader niet meer zien en roept vanuit zijn benauwdheid: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?’.

Jezus moest door deze benauwdheid heen, maar in deze roep door het citeren van Psalm 22 klinkt ook hoop. Wij kunnen in ons leven momenten meemaken waarbij God ver weg voelt of we ons zelfs verlaten voelen door God. Gelukkig mogen we weten dat God overal is. Al wordt ons zicht soms ontnomen, Hij ziet ons waar we ook zijn.

• We focussen ons meer op het lijden van Jezus: Probeer nogmaals de situatie voor je te zien alsof je als toeschouwer de kruisiging meemaakt. Wat valt je dan op over het lijden van Jezus?
  • Probeer het lijden van Jezus eens in eigen woorden te vatten.
• Wat heb je ontdekt in de preek en/of het lezen van de tekst? Wat heeft je verwonderd in het lijden van Jezus?
  • In Jezus offer vindt er een omslag plaats in het lijden van Jezus en redding van de mensheid. Welke punten raken jou hierin het meest?
  • Jezus heeft alles gegeven zodat wij verzoend kunnen worden met God. Wat doet dit besef met je?
• Wat zegt het je dat Jezus in het diepste moment van lijden en menswording Psalm 22 citeert dat start met wanhoop, dan gaat naar hoop en eindigt met een oproep over wat God voor ons heeft gedaan.
  • Wat doet dit besef met je dat in Jezus de punten verlatenheid en verbondenheid samen komen?
  • Heb jij je wel eens verlaten gevoeld door God? Hoe ging je daarmee om?
  • Heb je wel eens het idee gehad dat je zicht op God beperkt was en dat je uiteindelijk achteraf concludeerde dat Hij toch bij je was?
  • Hoe kun je anderen tot troost zijn die verlatenheid ervaren in hun relatie tot God?

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

We stonden stil bij een bijzonder moment in Jezus leven. Een moment waarin verschillende dingen samen komen. Het is ook een moment dat ons kan helpen om wanneer we het gevoel hebben verlaten te zijn door God toch die verbondenheid te vinden.

• Dank God voor deze avond en voor alle gesprekken.
• Wat neem je mee voor het dagelijks leven uit de preek en thuisgroep? Schrijf dit op en ga ermee aan de slag.
• Zit je op dit moment in het gevoel van verlatenheid door God? Vaak heb je anderen op die momenten nodig. Zoek mensen op of vraag pastoraat aan om naast je te kunnen staan op dit moment.

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Neem een moment van stilte en gebed:

• Open met gebed en vraag voor een open en eerlijk gesprek.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

Wissel uit: 

• Waarvan heb je de afgelopen week mogen genieten? 

Tijdens het eerste thuisgroepbijeenkomst van dit seizoen hebben jullie een brief voor jezelf geschreven. Deel de brieven weer uit aan iedereen. 

• Lees de brief rustig terug voor jezelf. Neem hier tien minuten voor. Reflecteer op je brief, bijvoorbeeld aan de hand van de volgende vragen, afhankelijk van wat relevant is voor jouw brief: 
  • Wat valt je op aan wat je leest? 
  • Is er vooruitgang of verandering gekomen in de situatie die je omschreven hebt? 
  • Heb je misschien iets anders ontvangen van God dan waar je om gevraagd had of verwacht had? 

Neem na de persoonlijke reflectie op de brief als groep tien minuten om te delen wat je hebt opgemerkt naar aanleiding van je brief. Uiteraard hoef je dit niet te doen als het te persoonlijk is. 

Hebben jullie als thuisgroep geen brief geschreven of zijn ze kwijt? Sla dit deel dan over. 

Lees Lukas 23:39-43 

Deze bijbeltekst komt uit het gedeelte van de kruisiging van Jezus. Mocht je meer willen weten of de context erbij willen lezen, lees dan gerust het hele hoofdstuk of begin nog iets eerder. 

• Welke 3 personen zien we hier?
• Bespreek met elkaar wat de rol is van elk persoon? 
• Wat zijn de uitspraken van de afzonderlijke personen? 

We zien dus 3 personen, elk met een ander verleden en andere toekomst. Eén van de belangrijkste gebeurtenissen in dit verhaal is dat Jezus genadig is naar een van de misdadigers naast hem. Je zou kunnen zeggen dat de genade uitgesproken naar hem, door de kracht van God komt. 

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Hierin zien we een krachtig voorbeeld van de genade die God schenkt aan mensen die tot bekering komen, wat hun verleden ook was. Paulus legt het in Romeinen 5 verder uit:

[6] Toen wij nog hulpeloos waren is Christus immers voor ons, die op dat moment nog schuldig waren, gestorven. [7] Er is bijna niemand die voor een rechtvaardig mens wil sterven; slechts een enkeling durft voor een goed mens zijn leven te geven. [8] Maar God bewijst ons zijn liefde, doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren. [9] Des te zekerder is het dus dat wij, nu we door zijn dood zijn vrijgesproken, dankzij Hem gered zullen worden en niet veroordeeld. [10] Werden we in de tijd dat we nog Gods vijanden waren al met Hem verzoend door de dood van zijn Zoon, des te zekerder is het dat wij, nu we met Hem zijn verzoend, gered zullen worden door diens leven. [11] En meer nog: we mogen ons hierbij laten voorstaan op God, dankzij onze Heer Jezus Christus, door wie wij nu al met God zijn verzoend.

• Laat 1 of meerdere personen de tekst hierboven samenvatten.
• Welke vergelijkingen zijn er te zien tussen deze tekst en eerdere tekst uit het evangelie?

Genade is door de eeuwen heen op veel manieren beschreven. Eén van deze beelden gaat als volgt: Genade is als een eindeloos diepe vijver. Al je zonden mogen in deze vijver gegooid worden en naast die vijver staat een bordje met ‘verboden te vissen’. Dit is waar Gods genade om gaat. Hij vergeeft al je zonden en laat ons keer op keer met een schone lei beginnen in plaats van een lijst met alle andere keren dat we iets fout hebben gedaan. Om dit ten diepste te beseffen is het belangrijk om stil te staan bij onze zonden, om ze vervolgens met God in de vijver te gooien. Daarbij mogen we weten dat we ons niet meer schuldig of beschaamd hoeven te voelen, want er is totale vergeving. Maar deze genade die wij voor niets krijgen van God, is niet gratis, dit is waarvoor Jezus aan het kruis gegaan is en waarom zijn dood essentieel was.

• Wat vind je van het stukje hierboven?
  • Is er zonde besef nodig om genade te begrijpen?
  • Waar schuurt Gods genade bij jou?
• Beschrijf een situatie in je leven waarin je genade van God ontvangen hebt?
  • Welke impact heeft dit op je leven?
  • Doe je daardoor dingen anders?

In navolging van Gods genade, mogen wij anderen vergeven (de consequenties van wat jou aangedaan is dragen) en vergeven worden (de consequenties van wat jij iemand aandoet hoef jij niet te dragen).

• Merk je voor jezelf dat vergeven makkelijker is dan vergeving ontvangen? Of is dat juist andersom?
• Heb jij wel eens strijd gehad om iemand te kunnen vergeven? Wat zou je daarover willen delen?

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Er is genade van God voor iedereen, dus ook voor jou. Die genade is bijzonder en lastig te snappen, aangezien we er niets voor terug hoeven te doen. Om deze enorme genade op je in te laten werken, luister of zing samen ter afsluiting van de ontmoeting Amazing Grace/Genade zo Groot. https://www.youtube.com/watch?v=CDdvReNKKuk  

Meer verdiepen in het onderwerp? Kijk dan de Film Amazing Grace: https://www.youtube.com/watch?v=VCltUMoFgG4 

Onderdeel van Prekenserie: Lessen uit Handelingen.

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

• Open met dankgebed. Neem met elkaar de tijd om God te vertellen waarvoor je dankbaar bent.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

Wissel uit: 

• Wat was je mooiste ontmoeting/ gesprek afgelopen week? 

In de afgelopen weken zijn we in de diensten ingegaan op diverse Lessen vanuit Handelingen. De focus lag hierbij op het getuige zijn en de eerste ontwikkelingen van de kerk in de eerste eeuw. We willen terugblikken en met elkaar spreken wat we geleerd hebben, welke nieuwe inzichten we hebben opgedaan maar vooral ook: Wat kunnen we zelf toepassen in ons dagelijks leven. 

Het Bijbelboek Handelingen mag je lezen vanuit de volgende lens: Maar wanneer de Heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen en van mij getuigen in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria tot aan de uiteinden van de aarde (Handelingen 1:8). 

Getuigen en getuige zijn vinden we soms weleens lastig. We merken bij onszelf schroom, een gebrek aan vrijmoedigheid, misschien soms wel angst of andere weerstand om iets te delen van ons geloof. Voor velen is het wellicht ook wel herkenbaar dat je een schuldgevoel kan krijgen, dat je niet of te weinig van je geloof getuigt. Je hebt het idee dat getuigen, moet. 

 Laten we even teruggaan naar Handelingen 1:8. Daar staat heel duidelijk: wanneer de Heilige Geest (HG) over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen en van mij getuigen…. Dit is een belofte! De leerlingen van Jezus moesten in Jeruzalem wachtten (Hand. 1:12-14) op de HG en in afwachting van de HG wijdden zij zich aan het gebed. In Handelingen 2 lezen we over de uiteindelijke uitstorting van de HG en worden de leerlingen van Jezus door de HG in beweging gezet. De BELOFTE uit Han. 1:8 wordt vervuld. De leerlingen gaan, geleidt door de HG, en zij ontvangen de kracht om te getuigen. Het is God die door zijn Geest in de leerlingen werkt. 

Een valkuil voor ons is dat we wel getuigen willen zijn, maar dat vaak doen vanuit eigen kracht. Wat zijn jouw ervaringen hierbij? 

• Herken je gevoelens van schroom, weerstand of schuldgevoel bij het thema ‘getuige zijn’? Hoe denk je dat dat komt? 
• Herken je het verschil van uitgaan van ‘kracht van de Geest en ‘eigen kracht’?  
• Wat zou jou helpen om vanuit ‘Gods kracht’ getuige te zijn? Wat heb je daarvoor nodig?
• Als je Handelingen 1 en 2 door je hoofd laat gaan, welke stappen maakten de leerlingen van het eerste uur door totdat ze uiteindelijk getuige waren? Wat kan jij daarvoor concreet leren? 

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Op 15 februari sprak Michiel de Nooijer vanuit Handelingen 17:16-34 vanuit dit gedeelte kunnen we een aantal praktische lessen halen. 

1. Paulus zocht (Godvrezende) mensen op in de synagogen en ging in gesprek op het marktplein. Wij zoeken wij op? Met wie staan wij in verbinding? Met wie delen wij het evangelie? 
   1. Extra: in Lucas 10:5 en 6 en Mattheus 10:11-13 wordt er gesproken over ‘personen van vrede’ of ‘iemand die vrede liefheeft’. Wat kunnen we daarvan leren als we het over evangelisatie hebben? 
2. Paulus observeerde de context en cultuur en vanuit de opgedane kennis en observaties ging hij in debat/ gesprek met de mensen. Wat weten wij van onze cultuur en hoe zetten wij onze kennis (van cultuur en context in)? 
   1. Voorbeeld: Paulus gebruikte ‘het altaar van de onbekende god’ als richtingwijzer naar God de Schepper van hemel en aarde, de Levende Christus. 
   2. Welke richtingwijzers (universele waarden/ idealen als: gerechtigheid, liefde, zingeving/ spiritualiteit, schoonheid, vrijheid, waarheid en macht) kunnen wij gebruiken gesprek met mensen om ons heen? 
3. Paulus was niet bang, hij kende geen angst voor mensen maar leefde vanuit de ‘vreze des Heren’/ ontzag voor God. Overal waar Paulus het Evangelie verkondigde stootte hij op weerstand, dit weerhield hem er niet van om vast te blijven houden aan de levens veranderende boodschap van het Evangelie. 
   1. Hoe kan het dat Paulus zich niet uit het veld liet slaan door tegenstand? 
   2. Wat kunnen we van Paulus leren en zelf toepassen in ons leven? 
   3. Kijk nog eens terug naar Handelingen 1:8 – wat zou deze tekst kunnen betekenen voor ons nadenken en handelen met betrekking tot getuige zijn? 

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Vanuit onze gemeenten zijn verschillende zendelingen en missionaire werkers uitgegaan om het Evangelie te verkondigen. Neem de tijd en ruimte om voor hen te bidden.  

Alle thuisgroepen hebben de mogelijkheid om verbonden te zijn met één van deze missionaire werkers. Mocht je als thuisgroep nog niet verbonden zijn met een missionair doel is het de overweging waard om dit alsnog te doen.  

 Sluit af met dankgebed en voorbede. 

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Laat één persoon de ontmoeting openen met gebed. 

• Bid voor vrijmoedigheid 

• Bid voor een open blik en nieuwe inzichten over het Bijbelgedeelte die je gaat behandelen 

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

• Wat is jouw favoriete natuurverschijnsel? 

Lees Handelingen 16 | 16-40

[16] Een andere keer, toen we weer op weg waren naar de gebedsplaats, kwamen we een jonge slavin tegen die bezeten was door een geest en zo de toekomst kon voorspellen. Met haar waarzeggerij verdiende ze veel geld voor haar eigenaars. [17] Terwijl ze achter Paulus en ons aan liep, schreeuwde ze aan één stuk door: ‘Deze mensen zijn dienaren van de allerhoogste God en verkondigen u hoe u gered kunt worden!’ [18] Dat ging verscheidene dagen zo door. Toen Paulus er genoeg van kreeg, sprak hij de geest als volgt toe: ‘Ik beveel je in de naam van Jezus Christus: verlaat haar!’ En op datzelfde moment ging de geest uit haar weg. 

[19] Toen haar eigenaars merkten dat ze hun bron van inkomsten kwijt waren, grepen ze Paulus en Silas vast en sleurden hen naar het marktplein, [20] waar ze hen voorleidden aan de stadsbestuurders. Ze zeiden: ‘Deze mensen brengen onze stad in rep en roer. Het zijn Joden, [21] die een levenswijze verkondigen waarmee wij, als Romeinen, niet mogen instemmen en die we niet in praktijk mogen brengen.’ [22] Ook de verzamelde menigte keerde zich tegen Paulus en Silas, waarna de stadsbestuurders hun de kleren van het lijf lieten scheuren en bevel gaven hen met stokslagen te straffen. [23] Nadat ze een groot aantal slagen hadden gekregen, werden ze opgesloten in de gevangenis, waar de gevangenbewaarder opdracht kreeg hen streng te bewaken. [24] Overeenkomstig dit bevel bracht hij hen naar de binnenste kerker en sloot hun voeten in het blok. 

[25] Om middernacht waren Paulus en Silas aan het bidden en zongen ze lofliederen voor God. De andere gevangenen luisterden aandachtig naar hen. [26] Plotseling deed zich een hevige aardschok voor, zodat de gevangenis op haar grondvesten trilde; alle deuren sprongen open en bij iedereen schoten de boeien los. [27] De gevangenbewaarder schrok wakker, en toen hij zag dat de deuren van de gevangenis openstonden, trok hij zijn zwaard om zelfmoord te plegen, want hij dacht dat de gevangenen ontsnapt waren. [28] Maar Paulus riep hem luidkeels toe: ‘Doe uzelf niets aan, we zijn immers nog allemaal hier!’ [29] De bewaarder vroeg om een fakkel, rende naar binnen en viel bevend voor Paulus en Silas op de grond. [30] Hij bracht hen naar buiten en vroeg: ‘Zegt u mij, heren, wat moet ik doen om gered te worden?’ [31] Ze antwoordden: ‘Geloof in de Heer Jezus en u zult gered worden, u en uw huisgenoten.’ [32] En ze verkondigden het woord van de Heer aan hem en aan iedereen die bij hem woonde. [33] Hoewel het midden in de nacht was, nam hij hen mee en maakte hun wonden schoon. Meteen daarna werden hij en zijn huisgenoten gedoopt. [34] Hij bracht hen naar zijn woning boven de gevangenis en zette hun daar een maaltijd voor. Hij en al zijn huisgenoten waren buitengewoon verheugd dat hij nu in God geloofde. 

[35] Bij het aanbreken van de dag zonden de stadsbestuurders enkele gerechtsdienaars naar de gevangenis met de opdracht om Paulus en Silas vrij te laten. [36] De gevangenbewaarder stelde Paulus daarvan op de hoogte: ‘Het stadsbestuur heeft mensen gestuurd om u vrij te laten. U mag dus vertrekken. Ga in vrede!’ [37] Maar Paulus zei tegen de gerechtsdienaars: ‘Ze hebben ons zonder vorm van proces in het openbaar stokslagen laten geven, hoewel we Romeins staatsburger zijn. Daarna hebben ze ons in de gevangenis opgesloten, en nu willen ze ons heimelijk laten gaan? Geen sprake van! Laat ze zelf maar komen om ons vrij te laten!’ [38] De gerechtsdienaars brachten deze woorden over aan de stadsbestuurders, wie de schrik om het hart sloeg toen ze hoorden dat Paulus en Silas Romeinse burgers waren. [39] Dus gingen ze zelf naar de gevangenis, spraken op vriendelijke toon tegen hen en lieten hen vrij met het verzoek uit de stad te vertrekken. [40] Paulus en Silas verlieten de gevangenis en gingen naar het huis van Lydia, waar ze de gelovigen aantroffen. Na hen bemoedigend te hebben toegesproken, vertrokken ze. 

Dit is voor sommigen een bekend verhaal. Mocht dit voor jou ook gelden probeer dan met een open blik naar dit gedeelte weer te kijken. Er gebeurt veel in deze tekst, dus laten we eerst de tekst samen verkennen.  

In de eerste verzen die we met elkaar lezen wordt een situatie geschetst die leidt tot de arrestatie van Paulus en Silas. 

• Wat gebeurt er in dit stuk tekst (t/m vers 21)? 
• Wat is de reden dat Paulus en Silas in de gevangenis gegooid worden? 

Paulus en Silas worden naar de gevangenis gebracht, de binnenste kerker zodat ze niet makkelijk kunnen ontsnappen. Paulus en Silas gaan midden in de nacht zingen. Dan is er ineens een aardbeving. 

• Verdeel de groep over de volgende personen: Silas, de gevangenbewaarder, de vrouw van de gevangenbewaarder en een medegevangene (deze staat niet direct in de tekst). (Er zijn 4 personages, dus als minder dan 4 groepen gevormd worden, verdeel de overgebleven personages over de groepen) 

• Doorloop het verhaal opnieuw voor het personage dat je bestudeert. 

• • Wat doet hij/zij?  

• • Hoe beleeft hij/zij de gebeurtenissen?  

• • Wat voelt hij/zij? 

• Kom hierna weer samen en vertel elkaar over de verschillende gezichtspunten. 

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Je hebt net gekeken naar alle gebeurtenissen in dit verhaal en vaak wordt er dan gekeken naar wat Paulus en Silas doen in het verhaal. Dus willen we deze keer graag kijken naar de gevangenbewaarder en hoe hij dit beleefd heeft. 

• Waardoor is de gevangenbewaarder zo geraakt dat hij Paulus en Silas bij hem uitnodigt? 

• Wat is het gevolg van het bezoek van Paulus en Silas op de gevangenbewaarder en zijn familie? 

Paulus en Silas mogen de gevangenis gelukkig de volgende dag weer uit. Ondanks hun korte tijd daar hebben ze veel invloed gehad op de gevangenbewaarder: hij en zijn gezin komen tot geloof.  

• Wat vertelt dit jou over hoe je je geloof kunt uitdragen (het leven delen) aan anderen? 

• Welke rol speelt God in jouw leven in zowel makkelijke tijden als moeilijke tijden? 

• • Zit daar een verschil in? Zo ja, waardoor? 

• • Hoe zou je graag willen dat je geloof is in makkelijke en moeilijke tijden? 

In dit verhaal zit Paulus niet alleen in de gevangenis. Silas is bij hem en samen zingen ze en brengen de gevangenbewaarder tot geloof. 

• Wat of wie heb jij nodig om, ook door moeilijke momenten heen, God als punt op de horizon te zien? 

• • En hoe kun jij daarvan getuigen? 

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Sluit af met gebed. Bid dat: 

• we ook in moeilijke tijden mogen getuigen van Gods goedheid; 

• we mogen ervaren en beseffen dat we mensen om ons heen hebben die ons kunnen helpen op God gericht te blijven en ons aanscherpen. 

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Dit materiaal sluit aan bij de dienst van 25 januari 2026, onderdeel van de onderwijsserie Deel het Leven. 

Laat één persoon de ontmoeting openen met gebed. Bid voor openheid en beschikbaarheid om het Leven te delen. 
 
Zing of beluister met elkaar een nummer over beschikbaar zijn. 

Bijvoorbeeld: 

• Matthijn Buwalda – Ga; 
• Hillsong Worship – To the ends of the Earth;  
• Hillsong Worship – With All I Am;  
• Audio Adrenaline – Hands and feet

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

 Doe een kort rondje met de volgende vraag: 

• Heb ik vandaag iets betekend voor een ander?  

Handelingen 9:10-20 
10 In Damascus woonde een leerling die Ananias heette. In een visioen zei de Heer tegen hem: ‘Ananias!’ Hij antwoordde: ‘Ik luister, Heer.’ 11 Daarop zei de Heer: ‘Ga naar de Rechte Straat en vraag daar in het huis van Judas naar iemand uit Tarsus die Saulus heet. Hij is aan het bidden, 12 en hij heeft in een visioen gezien hoe een man die Ananias heet, binnenkomt en hem de handen oplegt om hem weer te laten zien.’ 13 Ananias antwoordde: ‘Heer, van veel kanten heb ik gehoord over deze man en over al het kwaad dat hij uw heiligen in Jeruzalem heeft aangedaan. 14 Bovendien heeft hij toestemming van de hogepriesters om hier iedereen die uw naam aanroept in de boeien te slaan.’ 15 Maar de Heer zei: ‘Ga, want hij is het instrument dat Ik gekozen heb om mijn naam uit te dragen onder de volken en hun heersers en onder de Israëlieten. 16  Ik zal hem tonen hoezeer hij moet lijden omwille van mijn naam.’ 17 Ananias vertrok en ging naar het huis, waar hij Saulus de handen oplegde, terwijl hij zei: ‘Saul, broeder, ik ben gezonden door de Heer, door Jezus, die aan u verschenen is op de weg hierheen, om ervoor te zorgen dat u weer kunt zien en vervuld wordt van de heilige Geest.’ 18 Meteen was het alsof er schellen van Saulus’ ogen vielen; hij kon weer zien, stond op en liet zich dopen, 19 en nadat hij gegeten had, kwam hij weer op krachten Hij bleef enkele dagen bij de leerlingen in Damascus 20 en ging onmiddellijk in de synagogen verkondigen dat Jezus de Zoon van God is. 

Dit Bijbelgedeelte is een bijzonder verhaal in de nog jonge gemeente van de eerste eeuw. In die tijd werden christenen omgeschreven als ‘aanhangers van de Weg’ (Hand. 9:2). De gemeente werd in Jeruzalem opgericht en al in het prille bestaan kregen ze te maken met vervolging. Het Sanhedrin, het Joodse hooggerechtshof, wilde niet dat het verhaal van Jezus als Messias verkondigd werd. Christenen werd zelfs met de dood bedreigd waardoor zij vluchtten naar omliggende steden. Daar waren ze echter ook niet veilig want met een ‘aanbevelingsbrief’ (Hand 9:1) in de hand gaat Paulus achter de gemeente aan. Dan gebeurt het… Jezus grijpt in! (Hand. 9:1-10).  

• Neem een tijd om het verhaal nogmaals te lezen met bovenstaande context in je achterhoofd. 
  • Welke hoofdpersonen komen voor en wat is hun rol? 
  • Kan je emoties ontdekken bij de hoofdpersonen?
  • Hoe waren zij beschikbaar voor God? 
  • Welke acties ondernemen zij na hun ontmoeting met God? 

• Welke zegeningen van God zie je doordat zij hun leven deelde?  
• Hoe zijn hun daden en levenswijze een getuigenis voor de wereld om hen heen? 

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Er gebeurt veel in deze tekst. Alle personen die in de tekst voorkomen zijn op een bepaalde manier beschikbaar voor God. Allen zijn in zekere zin van plan om God te dienen. Toch blijkt het uiteindelijk niet helemaal te gaan zoals ze hadden verwacht. Ondanks dit blijven ze vertrouwen op God. 

• Kan je een voorbeeld noemen wanneer jij uit je ‘comfortzone’ bent getreden vanwege je geloof? 
  • Heb je wel eens iets doodseng gedaan zoals de personen in dit Bijbelgedeelte? 
• Ananias was beschikbaar en afgestemd op Gods stem en gehoorzaamde. Hoe ben jij bezig met ‘Luisteren naar Gods stem’? Heb je ‘zijn stem’ wel eens gehoord, op welke manier en kun je daar iets over delen? 
• Wat kan jij leren van Paulus/Saulus, Ananias of één van de andere hoofdpersonen om echt te vertrouwen op God. Je echt beschikbaar te stellen voor Zijn plan? 
• Wat ga je aankomende week concreet doen om beschikbaar te zijn voor God zodat Hij je voor Zijn Missie kan gebruiken? 

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden. 

Bid voor de beschikbaarheid van Gods Kerk en dat we elkaar bemoedigen en versterken om beschikbaar te zijn voor de Missie van God binnen Op Doortocht. 

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Laat één persoon de ontmoeting openen met gebed. Bid voor kracht en wijsheid om het Leven te kunnen delen.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

• Omschrijf je kerstvakantie in 3 woorden.

Handelingen 2:43-47 en 4:32-37

Handelingen 2

Het leven van de eerste gemeente

[43] De vele tekenen en wonderen die de apostelen verrichtten, vervulden iedereen met ontzag. [44] Allen die tot geloof gekomen waren, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk. [45] Ze verkochten hun eigendommen en bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden. [46] Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde. [47] Ze loofden God en stonden in de gunst bij het hele volk. De Heer breidde hun aantal dagelijks uit; steeds meer mensen werden gered.

Handelingen 4

Het gemeenschappelijke bezit

[32] Allen die tot geloof gekomen waren, leefden eendrachtig samen. Geen van hen beschouwde zijn bezittingen als zijn persoonlijk eigendom, want ze hadden alles gemeenschappelijk. [33] De apostelen bleven met grote kracht getuigen van de opstanding van de Heer Jezus, en God begunstigde allen rijkelijk. [34] Niemand onder hen leed gebrek: wie een stuk grond of een huis bezat, verkocht het, bracht de opbrengst naar de apostelen [35] en legde die aan hun voeten neer, waarna het geld naar behoefte onder de gelovigen werd verdeeld.

[36] Een van hen was Josef, een Leviet uit Cyprus, die van de apostelen de bijnaam Barnabas had gekregen, wat in onze taal ‘zoon van de vertroosting’ betekent. [37] Hij bezat een akker, die hij verkocht, waarna hij het geld naar de apostelen bracht.

• Wat valt je op aan het leven van de eerste gemeente?

  • Welke motivatie hebben ze voor wat ze doen?

  • Welke levenswijze nemen zij vanuit deze motivatie aan?

  • Welke acties ondernemen zij vanuit hun levenswijze?

• Welke zegeningen van God zie je?

• Hoe zijn ze in hun daden en levenswijze een getuige voor de wereld om haar heen?

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Het delen van het Leven zoals de eerste gemeente begint binnen de gemeente zelf. Hierbij gaan ze ook eensgezind met elkaar om en helpen waar nodig is, in hun geval uit zich dat bijvoorbeeld in de gemeenschap van bezit.

• Hoe kun jij bijdragen aan de eensgezindheid binnen Op Doortocht?
• Hoe kun jij bijdragen aan de hulpvragen van Op Doortocht? (Bijvoorbeeld op financieel gebied, bij het invullen van vacatures, door gebed, betrokkenheid met elkaar etc.)
  • Waar lever jij nu al je bijdrage?
  • Waar kun je je nog meer voor inzetten?

De eerste gemeente leefde heel anders dan wij dat nu doen. Maar toch kunnen wij veel van hen leren in de navolging van Jezus en het getuige zijn. Ze delen uitvoerig het Leven, zodat anderen nieuwsgierig worden in wie God is.

• Wat kun jij toepassen van hun levenswijze van de eerste gemeente om getuige te zijn naar de wereld om je heen?

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Bid voor de eenheid van Gods Kerk en de eenheid binnen Op Doortocht.

Luister samen naar By our love (Versie van For King and Country: https://www.youtube.com/watch?v=bgj2uOIiCsE)

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Tijdens de adventsperiode staan we stil bij de prekenserie: ‘God schenkt Leven’. We zijn gestart met het bijzondere verhaal van koning Manasse, die slecht deed in de ogen van God toen tot inkeer kwam en door God werd vergeven. Vervolgens hoorde we het verhaal van Rachab die de moed had verspieders te beschermen en door haar geloof in God, schenkt God haar familie redding. Vandaag besteden we aandacht aan nog een buitengewoon verhaal. Het verhaal van Ebed-Melech. Een dienaar van de Judeese koning Sedekia. Ebed-Melech was als vreemdeling, een bijzonder persoon op een bijzondere plek.

Het is bijna Kerst en Oud & Nieuw, waarschijnlijk is dit de laatste keer dat je als Thuisgroep bij elkaar komt dit jaar. Neem met elkaar even de tijd om terug te kijken op afgelopen seizoen:

• Wat waren momenten van vieren en/ of met blijdschap op terug te zien?
• Wat waren de uitdagingen/ momenten van moeite of verdriet?

Dank voor het goede, bidt voor de zorgen die er zijn en bidt voor elkaar.

We gaan met elkaar lezen over een zekere Ebed-Melech, die leefde zo’n 2600 jaar geleden. Hij kwam oorspronkelijk uit Nubië, het huidige Ethiopië/Soedan, maar leefde in Jeruzalem aan het hof van koning Sedekia. Zijn verhaal staat in Jeremia 38 en 39. Voor sommigen zal hij als een voetnoot de wereldgeschiedenis in gaan, maar zijn heldhaftige geloofsdaad maakt dat we vandaag over hem spreken. We weten weinig van hem, het kan zelfs zijn dat Ebed-Melech (‘Ebed’ is ‘Dienaar’, ‘Melech’ is ‘Koning’, naam betekent ‘Dienaar van de koning’) niet zijn echte naam is, maar zijn titel. We weten niet hoe hij vanuit Ethiopië terecht is gekomen op een hoge plaats aan het hof van de koning in Jeruzalem. Ondanks zijn achtergrond had hij groot vertrouwen in de God van de Joden. Hij erkende Jeremia als de profeet/dienaar van God en voelde de ongehoorzaamheid en afgoderij van de Joden en nam op het juiste moment actie.

Jeremia was een profeet van God en hij moest tegen de koning Sedekia in Jeruzalem; zijn regering en het volk zeggen dat God hen zou straffen vanwege hun kwaadaardige afgoderij. In plaats van alleen de God van Abraham, Jakob en Isaak te eren en te dienen, hadden ze allerlei afgoden in en om Jeruzalem opgesteld om te aanbidden en werden er zelfs kindoffers gebracht. Jeremia waarschuwt, maar spreekt ook Gods oordeel uit en dat maakte hem niet geliefd. In plaats van naar hem te luisteren en zich te bekeren, probeerden ze hem het zwijgen op te leggen, ze martelden hem en gooiden hem in de gevangenis. Maar Jeremia blijft Gods Woorden spreken.

Jeremia 38 | 4-13

4 De raadsheren zeiden tegen de koning: ‘Die man moet ter dood gebracht worden. Door zulke dingen te zeggen ondermijnt hij immers het moreel van de inwoners en van de soldaten die hier nog overgebleven zijn. Hij heeft niet hun behoud voor ogen, maar hun ondergang.’ 5 Koning Sedekia antwoordde: ‘Doe met hem wat je wilt; ik kan jullie niet tegenhouden.’ 6 Ze brachten Jeremia naar de waterkelder van prins Malkia, in het kwartier van de paleiswacht, en lieten hem aan touwen zakken. In de put stond geen water meer; er was alleen modder, waarin Jeremia wegzakte. 7 Ebed-Melech, een hoveling afkomstig uit Nubië, hoorde daarvan. Hij bevond zich in het koninklijk paleis, terwijl de koning zitting hield in de Benjaminpoort. 8 Ebed-Melech verliet het paleis, ging naar hem toe en zei: 9 ‘Mijn heer en koning, het is misdadig dat deze mannen Jeremia in een waterkelder hebben gegooid. Waarom moet hij juist daar van honger omkomen? Elders in de stad is ook geen brood meer.’ 10 De koning beval Ebed-Melech: ‘Ga met dertig man naar die waterkelder en haal Jeremia naar boven, voordat hij sterft.’ 11 Ebed-Melech riep toen dertig man bij elkaar en ging naar de kelder van het magazijn van het koninklijk paleis, waar hij wat versleten kleren en oude lappen haalde. Hij liet deze aan touwen naar Jeremia in de put zakken 12 en zei tegen hem: ‘Stop die kleren en lappen onder uw oksels en haal de touwen eronderdoor.’ Jeremia deed wat hij zei, 13 en zo trokken ze hem uit de put omhoog. Vanaf dat moment verbleef hij weer in het kwartier van de paleiswacht.

Vragen:

• Wat doet Ebed-Melech wanneer hij verneemt dat andere dienaren Jeremia in een diepe waterpunt hebben gegooid en Jeremia dreigt te verdrinken?
• Ebed-Melech betekend ‘Dienaar (Ebed) van de Koning’ (Melech) hoe komt de betekenis van zijn naam in uiting in dit tekstgedeelte?
• Wat gebeurt er met de hoofdrolspelers na deze actie? (De koning, Ebed-Melech, Jeremia)

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Ebed-Melech koos ervoor God boven alles lief te hebben en te gehoorzamen en dus redde hij Jeremia. Daar was moed voor nodig, omdat het tegen machtige, onrechtvaardige leiders in Jeruzalem inging en dus gevaarlijk kon zijn.

Kort daarna, wanneer Jeruzalem — zoals Jeremia had geprofeteerd — door de Chaldeeën/Babyloniërs wordt ingenomen en verwoest, en vele inwoners worden gedood of als ballingen naar Babel worden weggevoerd, spaart God Ebed-Melech. Lees Jer. 39:15-18.

• Ondanks de mogelijke gevaren en dat hij anders was ondernam Ebed-Melech direct actie om iemand in nood te helpen. God beloonde hem voor zijn moedige en directe actie. Wat kunnen wij hiervan leren en toepassen in ons eigen leven?
• Is er iemand in jouw leven geweest die net als Ebed-Melech jou Gods redding heeft aangereikt?
• Wie was voor jou, afgelopen jaar een ‘Ebed-Melech’? Wie hielp jou? Wie nam het voor jou op?
• En dan misschien wat spannender: voor wie ben jij als een Ebed-Melech? Door iemand een helpende hand toe te steken, door voor iemand te bidden of door iemand te wijzen op Jezus?

Ebed-Melech vertrouwde op God, wilde Hem dienen. Dit is voor hemzelf en vele, vele anderen tot zegen geweest. Misschien nu ook zelfs voor jou.

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Sta met elkaar stil bij het afgelopen jaar en neem dit mee in gebed. Dank God voor het goede en bidt voor de uitdagingen en zorgen.

Neem voor jezelf een actiepunt mee uit het leven van Ebed-Melech dat je als goed voornemen mee kan nemen naar het nieuwe jaar.

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Laat één persoon de ontmoeting openen met gebed. Dank God voor zijn enorme genade die hij telkens weer aan ons laat zien.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

Wissel uit: 

• Wat brengt je vreugde in deze donkere dagen?

Lees 2 Kronieken 33 | 1-20

De regering van Manasse

[1] Manasse was twaalf jaar oud toen hij koning werd. Vijfenvijftig jaar regeerde hij in Jeruzalem. [2] Hij deed wat slecht is in de ogen van de HEER: hij gaf zich over aan de verfoeilijke praktijken van de volken die de HEER voor de Israëlieten verdreven had. [3] Hij herstelde de offerplaatsen die zijn vader Jechizkia had laten afbreken, richtte nieuwe altaren op voor de Baäls en maakte nieuwe Asjerapalen. Hij boog zich in aanbidding neer voor de hemellichamen en diende die. [4] Hij richtte altaren op in de tempel van de HEER, waarvan de HEER had gezegd: ‘In Jeruzalem zal mijn naam voor altijd wonen,’ [5] en plaatste op de beide voorhoven van de tempel altaren voor de hemellichamen. [6] Hij verbrandde zijn zonen als offer in het Hinnomdal en liet zich in met toekomstvoorspelling, waarzeggerij, magie, geestenbezwering en het raadplegen van schimmen. Hij tergde de HEER door voortdurend te doen wat slecht is in zijn ogen. [7] Zo liet hij bijvoorbeeld een godenbeeld houwen, dat hij een plaats gaf in de tempel waarvan God tegen David en zijn zoon Salomo had gezegd: ‘In deze tempel, in Jeruzalem, dat Ik uit alle steden van Israëls stammen heb uitgekozen, zal Ik voor altijd mijn naam laten wonen. [8] Ik zal ervoor zorgen dat de Israëlieten nooit meer verjaagd worden uit het land dat Ik jullie voorouders heb toegewezen, maar dan moeten zij zich wel houden aan alles wat Ik hun heb opgedragen: de wetten, bepalingen en regels die Ik hun bij monde van Mozes heb opgelegd.’ [9] Maar Manasse verleidde Juda en Jeruzalem om nog meer kwaad te doen dan de volken die de HEER voor hen had uitgeroeid.

[10] De HEER sprak Manasse en het volk vermanend toe, maar zij schonken geen aandacht aan zijn woorden. [11] Toen stuurde de HEER de aanvoerders van de koning van Assyrië met zijn leger op hen af. Zij bedwongen Manasse met haken, boeiden hem met bronzen ketenen en voerden hem mee naar Babel. [12] Toen Manasse zo in het nauw gedreven was, probeerde hij de HEER, zijn God, mild te stemmen door zich diep voor de God van zijn voorouders te verootmoedigen. [13] Hij bad tot God, en God liet zich door hem vermurwen en verhoorde zijn smeekbede. Hij liet hem terugkeren naar Jeruzalem en herstelde hem in zijn koninklijke macht. Toen wist Manasse dat de HEER God is.

[14] Na zijn terugkeer bouwde hij een tweede muur om de Davidsburcht, westelijk van de Gichonbron in het dal, om de Ofel heen, tot aan de Vispoort. Hij liet de muur hoog optrekken. In alle vestingsteden van Juda stationeerde hij bevelhebbers. [15] Hij verwijderde de vreemde goden en het gehouwen beeld uit de tempel van de HEER, sloopte alle altaren die hij op de tempelberg en in Jeruzalem had laten oprichten, en gooide alles buiten de stad weg. [16] Nadat hij het altaar van de HEER had herbouwd, bracht hij er vredeoffers en een dankoffer. Ook droeg hij de Judeeërs op de HEER, de God van Israël, te dienen. [17] Toch bleef het volk offers brengen op de offerplaatsen, maar uitsluitend aan de HEER, hun God.

[18] Verdere bijzonderheden over Manasse, over zijn gebed tot zijn God en de woorden die de zieners in de naam van de HEER, de God van Israël, tot hem richtten, staan in de kronieken van de koningen van Israël. [19] Zijn gebed en hoe de HEER zich door hem liet vermurwen, maar ook al zijn zonden en overtredingen, hoe hij voordat hij zich verootmoedigde op allerlei plekken offerplaatsen liet bouwen en Asjerapalen en godenbeelden oprichtte, zijn opgetekend in de geschriften van Chozai. [20] Toen hij bij zijn voorouders te ruste ging, werd hij begraven in zijn paleis. Zijn zoon Amon volgde hem op.

Manasse is de langst zittende koning van Juda die wordt genoemd in de Bijbel. Economische omstandigheden zijn goed en hij kan alles hebben wat zijn hartje begeert.

• Wat zorgde ervoor dat Manasse van dat hoogtepunt zo diep in de ellende komt? Speelt God hier een rol in?
• Hoe maakt God hem er bewust van dat hij verkeerde dingen doet?
• Manasse wordt in ballingschap naar Babel gevoerd. Wat was de reactie van Manasse hierop?

Manasse bidt tot God zoals we kunnen lezen in vers 12-13. Mocht je geïnteresseerd zijn: het gebed van Manasse is als apocrief boek aan sommige Bijbels toegevoegd. Je kunt het onderaan dit document lezen. Een mooi gebed dat al iets laat zien van wie God is en zijn genade die door Jezus voor iedereen bereikbaar wordt.

• Wat was het antwoord van Manasse toen God zijn gebed verhoorde?
  • Waarin blijft zijn oude leven nog doorsijpelen?

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

• Wat betekent zonde voor jou? En hoe ga jij om met zonde in je leven?

Manasse vraagt vergeving van zijn zonde aan God.

• Vraag jij vergeving voor je zonde aan God? Zo ja, wat betekent het vergeven van je zonde voor jou?
• Hoe kunnen we elkaar helpen om zonden bij God op te biechten, om zo ook Zijn verzoening en herstel te ontvangen?

In de volgende opdracht willen we Gods genade zichtbaar maken:

• Neem allemaal een briefje en schrijf voor jezelf op wat momenteel tussen jou en God instaat of een zonde waar je vergeving voor wilt vragen. Neem een paar minuten om te bidden: breng het bij God, vraag om vergeving en om herstel. Vouw het briefje dicht en leg het op tafel. Als alles verzameld is, vernietigen jullie de briefjes (als het kan, verbrand ze, of versnipper ze tot ze onleesbaar zijn). Dit mag Gods vergeving symboliseren waarbij hij alle zonden volledig wegdoet van ons.
  In Psalm 103:12 schrijft David: ‘Hij tilt onze ongehoorzaamheid van ons af en zo ver als het oosten is van het westen, zó ver werpt Hij die bij ons vandaan.’

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Luister samen naar opwekking 722 Dat is genade (https://www.youtube.com/watch?v=442OFYNyMEw)

[1] Almachtige Heer,

God van onze voorouders Abraham, Isaak en Jakob

en van hun rechtvaardig nageslacht,

[2] U hebt hemel en aarde gemaakt in al hun rijkdom,

[3] de zee gekluisterd met uw machtig woord,

de oervloed gesloten en verzegeld

met uw ontzagwekkende en luisterrijke naam;

[4] alles siddert en beeft voor uw macht.

[5] Niemand kan de glorie van uw majesteit verdragen

of de toorn weerstaan waarmee U zondaars bedreigt.

[6] De barmhartigheid die U belooft

kan niemand meten of doorgronden.

[7] U bent de hoogste Heer,

vol mededogen, geduldig en trouw,

bereid ervan af te zien onheil over mensen te brengen.

[8] Heer, U die God bent van de rechtvaardigen,

U vraagt geen berouw van de rechtvaardigen,

van Abraham, Isaak en Jakob, die niet tegen U hebben gezondigd,

maar van mij, van een zondaar, vraagt u berouw.

[9] Want mijn zonden zijn talrijker dan de zandkorrels bij de zee,

steeds meer overtredingen begin ik, Heer, steeds zwaardere;

ik ben het niet waard op te zien naar de hoge hemel,

zo groot is het onrecht dat ik heb begaan.

[10] Een zware keten van ijzer drukt mij neer

nu ik om mijn zonden verstoten word.

Voor mij bestaat geen vergeving,

ik heb immers uw woede gewekt

en gedaan wat slecht is in uw ogen:

godenbeelden opgericht en afschuwelijke afgoden vereerd.

[11] Maar nu buig ik mij neer en bid om uw goedheid.

[12] Ik heb gezondigd, Heer, ik heb gezondigd,

ik erken mijn overtredingen.

[13] Ik bid U: vergeeft mij, Heer, vergeef mij.

Laat mij niet ten onder gaan met mijn zonden,

stapel uw straffen niet op tegen mij,

koester uw wrok niet voor eeuwig,

verban mij niet naar het diepst van de aarde.

U, Heer, bent toch de God van al wie berouw toont?

[14] Toon mij dan toch uw goedheid!

Uw grote barmhartigheid zal mij redden,

hoe onwaardig ik ook ben.

[15] Ik zal U voortdurend prijzen, alle dagen van mijn leven,

want alle hemelse machten bezingen U,

en U komt de eer toe tot in eeuwigheid.

Amen.

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Welkom bij het derde deel van de prekenserie ‘Hoop doet leven’. We begonnen de serie met de preek van Marijn Vlasblom waarin hij door het beeld van een ladder liet zien dat God overal aanwezig is op de bergen en de dalen van ons leven. Hij is erbij. Vorige keer nam Peter Kos het over door de kracht van het evangelie te laten zien door het verhaal van onze broeders en zusters uit Azerbeidzjan. Bijzonder hoe God mensen daar heeft geroepen en zo zichzelf aan de mensen bekend maakt. Prachtig ook hoe we zo samen kerk kunnen zijn over landsgrenzen heen. Deze zondag sprak Gijs Lammerts van Bueren over van geen zicht op hoop of redding naar zicht op hoop en redding. Wat een leerzame preek.

Wissel uit: 

• Ben je ooit een keer verdwaald geweest in je leven? Wat waren toen de omstandigheden?
• Doe een kort rondje: Hoe zit je erbij vandaag?

Neem 5 minuten om na te denken over afgelopen week. Waar heb je iets van God gezien afgelopen dag? Waarin heb je iets van het ‘zuchten van de schepping’ gemerkt of gezien?
Bid met elkaar voor deze situaties of momenten en leg ze samen bij het kruis van Jezus.

Romeinen 8 | 18-30

18 Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard. 19 De schepping ziet er reikhalzend naar uit dat de luister van Gods kinderen openbaar wordt. 20 Want de schepping is ten prooi aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door Hem die haar daaraan heeft onderworpen. Maar er is hoop, 21 omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt. 22 Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt. 23 En zij niet alleen, ook wijzelf, die als voorschot de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten in onszelf in afwachting van de openbaring dat we kinderen van God zijn: de verlossing van ons sterfelijk bestaan. 24 In deze hoop zijn we gered. Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien? 25 Maar als wij hopen op wat we nog niet zien, blijven we in afwachting daarvan volharden. 26 En bovendien komt de Geest onze zwakheid te hulp; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten. 27 God, die ons hart doorgrondt, weet wat de Geest wil zeggen, want de Geest pleit voor de heiligen overeenkomstig Gods wil. 28 En wij weten dat voor wie God liefhebben, voor wie volgens zijn voornemen geroepen zijn, alles bijdraagt aan het goede. 29 Wie Hij van tevoren heeft uitgekozen, heeft Hij ook van tevoren bestemd om het evenbeeld te worden van zijn Zoon, die de eerstgeborene moest zijn van talloze broeders en zusters. 30 Wie Hij hiertoe heeft bestemd, heeft Hij ook geroepen; en wie Hij heeft geroepen, heeft Hij ook vrijgesproken; en wie Hij heeft vrijgesproken, heeft Hij ook laten delen in zijn luister.

• Lees het tekstgedeelte hardop met elkaar. Pak eventueel allemaal je Bijbel erbij en laat ieder 2 verzen lezen.
• Er worden een aantal woorden meermaals herhaald in het tekstgedeelte. Welke 3 woorden vallen jou het meeste op? Wat zegt dit over het tekstgedeelte? Neem hier 5 min voor en bespreek daarna in de groep.
• Wat is volgens jou de kern van het tekstgedeelte? Neem hier 5 minuten voor en bespreek daarna in de groep.
• Wat is volgens het tekstgedeelte het antwoord op het zuchten van de schepping? Wat heeft dit met de hoop te maken?

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Tijdens de preek gaf Gijs Lammerts van Bueren een aantal voorbeelden van volharden. Hij vertelde over de mist tijdens de zwemmarathon van Florence Chadwick. Als voorbeeld voor het verliezen van zicht op redding en verlies op zicht op hoop.

1. Denk aan het voorbeeld waar preek mee begon over de mist tijdens de zwemmarathon van Florence Chadwick. Waarin herken jij de mist in je leven en heb je door omstandigheden moeite met het zichthouden op Christus?
2. Wat heb je nodig om vol te houden in hoopvol leven als het juist goed gaat?
3. Volgens Prediker 4:7-12 sta je samen sterker dan alleen. Wij hebben elkaar nodig om ‘op doortocht achter Jezus aan te gaan’. Hoe kan jij anderen helpen in tijden van tegenslag en in tijden als alles goed gaat?

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Ga aankomende week aan de slag met de volgende punten:

1. Deel met elkaar waar een medestudent, buur, collega, vriend of familielid in de mist zit en bidt aankomende week expliciet voor deze persoon. Om solidair én hoopvol naast hen te kunnen staan.
2. Neem een moment om te luisteren naar Gods Geest om te horen of jij/de kring iemand die in de mist zit praktisch bij kan staan.
3. Schrijf voor jezelf aankomende week in je notitieboek of dagboek op waar jij hoop uit hebt geput die dag en waarin jij iets van Gods hoop kon laten zien. Dit mogen kleine onderdelen zijn, het hoeft niet altijd groots en bijzonders.

Eindig met de ontmoeting met elkaar met gebed voor diegene die in de mist leven, die het zicht ontnomen is.