Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Welkom bij de thuisgroep! Vorige week sprak Marijn Vlasblom over het bijzondere verhaal van Abraham die Isaac moest offeren. Dit verhaal liet iets zien over het vertrouwen op God onder lastige omstandigheden. Op zondag 19 april komt nog een bijzonder gedeelte naar voren waarin vertrouwen en lastige omstandigheden samenkomen. Het gaat over ziekzalving in Jakobus 5. Een bijzonder Bijbelgedeelte over gebed om genezing, waarin Gods voorzienigheid naar voren komt. Echter kan de tekst ook buitengewoon uitdagend zijn wanneer genezing uitblijft.

• Bidt voor openheid en een veilige omgeving om met elkaar na te denken over gebedsgenezing, Gods voorzienigheid en het samen rouwen wanneer genezing uitblijft.

Neem een moment van dank voor wat Jezus voor ons heeft gedaan.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

Wissel uit: 

• Neem een minuut van stilte om in Gods rust te komen. Neem daarna nog 1 minuut stilte waarin je bij jezelf nagaat in hoeverre je wel of niet bezig bent met het thema gebedsgenezing. Doe daarna een rondje.

Jakobus 5 | 13-18

“13 Als een van u het moeilijk heeft, laat hij bidden; is hij vrolijk, laat hij een loflied zingen. 14 Laat iemand die ziek is de oudsten van de gemeente bij zich roepen; laten ze voor hem bidden en hem met olie zalven in de naam van de Heer. 15 Het gelovige gebed zal de zieke redden, en de Heer zal hem laten opstaan. Wanneer hij gezondigd heeft, zal het hem vergeven worden. 16 Daarom: beken elkaar uw zonden en bid voor elkaar, dan zult u genezen. Want het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet. 17 Elia was een mens als wij, en nadat hij vurig had gebeden dat het niet zou regenen, is er drieënhalf jaar lang geen regen gevallen op het land. 18 Toen bad hij opnieuw, en de hemel gaf regen, en het land bracht zijn vrucht weer voort.”

Jakobus is een prachtig boek dat we nog niet zo lang geleden in een prekenserie hebben behandeld. Misschien weet je het nog. Jakobus is volgens de traditie een jongere broer van Jezus, zoon van Jozef en Maria. Hij schrijft aan de gemeenten in vervolging en roept op tot niet enkel theoretisch geloven, maar dit ook handen en voeten te geven. Woord en daad komt bij hem duidelijk naar voren. Ons Bijbelgedeelte wordt omringt met je onderwerpen aan God. Hem de eer geven ondanks alle vervolging. Dit laatste stuk wordt het voorbeeld van de profeten gebruikt om in vervolging op God te vertrouwen.

Vragen:

• Tot welke verschillende acties wordt opgeroepen in vers 13 en 14?
• Welke actoren en hun rolverdeling zie je in het tekstgedeelte naar voren komen?
• Welke verbanden worden er gelegd tussen lichamelijke en geestelijke gesteldheid in vers 15 en 16?
• Waarom haalt Jakobus Elia aan in het tekstgedeelte? Wat wil hiermee duidelijk maken?

We leven in een gebroken wereld tussen zondeval en de nieuwe hemel en aarde. Op dit moment in de wereldtijd hebben we te maken met de effecten van de zondeval dat zijn weerslag heeft op de hele schepping. Paulus beschrijft dit mooi in Rom. 8:18-25, in vv 22 zegt hij “Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt.” Verderop vertelt hij dat God ons en de schepping redt, dat is de toekomst. In deze ‘tussentijd’ hebben we te maken met ziekte, lijden, moeite, pijn en nog zoveel meer narigheid. Echter in Jezus zien we dat Hij ons hiervan kan genezen. De zieken kwamen bij Hem en Hij genas er velen (bv Mat 8:2,6;9:18,20,27). In ons tekstgedeelte lezen we over hoe we dit handen en voeten kunnen geven. Jakobus plaatst dit in de gemeenschap van de kerk om op die manier wat van de hemel al op aarde te bevestigen. Dit betekent echter niet dat je niet naar de (door God gegeven) dokters en deskundigen moet gaan of dat God iedereen altijd geneest.

Vragen:

• Hoe kijk jij hiernaar? Geloof je dat God vandaag nog steeds mensen lichamelijk geneest?
  • Ken je daar voorbeelden van?
  • Of vermijd je dit onderwerp liever?
• Wat of wie is nodig om genezing mee te maken?
• Wat kunnen wij betekenen voor mensen die ziekte meemaken?
• Vind je dat we genoeg aandacht in de gemeente geven aan dit thema?

De tekst en de praktijk – Jakobus 5:14-16

1. De zieke roept de oudsten. Het initiatief gaat dus uit van de zieke.

2. De oudsten worden geroepen. Dit betekent dat zalving binnen het kader van de plaatselijke gemeente een plek heeft. Omdat de zalving binnen de plaatselijke gemeente gebeurt, is het goed aan de gemeente (of een deel) bekend te maken wanneer er zalving plaatsvindt en wie gezalfd wordt. De gemeente kan er dan voor bidden.

3. De oudsten spreken een gebed uit en zalven. Het gebed is het gebed van het geloof. Het geloof dat God bij machte is de zieke nu(!) te genezen en de zekerheid dat eens (!) het lichaam bevrijd zal zijn van alle ziekte op de nieuwe hemel en aarde. De olie, waarmee het zalven gebeurt, is teken, symbool van de heilzame werking van Gods Geest. De kracht zit niet in de olie. Zalving is een uiterlijk teken van wat met de mond en het hart beleden wordt, namelijk dat het heil en de genezing het werk van de Geest van God is. Vandaar dat ook gesproken wordt over zalving in de naam van de Heer.

4. “En het gelovige gebed zal de zieke redden, en de Here zal hem laten opstaan” Het gevolg is gezond maken/ redden. Dit gaat verder dan alleen lichamelijke genezing. Het Griekse woord dat gebruikt wordt kan ‘gezond maken’, maar ook ‘behouden’ of ‘redden’ betekenen. God heeft genezing op het oog van lichaam, ziel en geest. Hij heeft niet alleen onze zonden, maar ook onze ziekten op zich genomen (Jesaja 53:4.5),

Wat er gebeurt na de zalving is Zijn wil en we moeten bereid zijn dat te accepteren. God wil ‘heel’ maken, lichamelijk en geestelijk. Hij kan en wil door zalving innerlijke rust en kracht geven om de ziekte te accepteren en aan te kunnen. Het kan ook zijn dat Hij daadwerkelijk geneest. Het is en blijft Uw wil geschiedde!

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

We stonden stil bij een bijzonder gedeelte. Een oproep van Jakobus voor genezing van zieken, maar het kan ook uitdagend zijn zeker als God niet geneest. Het laat ons stilstaan bij deze ‘tussentijd’ tussen paradijs en de nieuwe hemel en aarde. In de tijd waarin we lijden, ziekte en pijn tegenkomen.

• Dank God voor deze avond en voor alle gesprekken.
• Neem een moment om te bidden en Gods zegen en nabijheid te vragen voor de gebrokene om ons heen.
• Denk je na over ziekenzalving of heb je hier vragen over, maak dit dan kenbaar bij de voorganger.

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Welkom bij de thuisgroep! Zondag hebben we stilgestaan bij de uitspraak van Jezus ‘Mijn God, Mijn God, Waarom heeft U mij verlaten? (Mat. 27:46, Mar. 15:34, Echo van Ps 22:2). Het is de vierde zondag in de onderwijsserie ‘7 kruiswoorden van leven’, waarin we stilstaan bij de uitspraken van Jezus die Hij deed aan het kruis vlak voordat Hij voor ons stierf. We staan stil bij verlatenheid, verbondenheid en duiken dieper in wat er met Jezus gebeurde aan het kruis.

• Bidt voor openheid en een veilige omgeving om met elkaar na te denken over verlatenheid, verbondenheid en Jezus offer.
• Neem een moment van dank voor wat Jezus voor ons heeft gedaan.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

Wissel uit: 

• Deze les gaat over verbondenheid, verlatenheid en menszijn. Heb je deze week op een bijzondere manier in verbinding gestaan met anderen.

Mattheus 27 | 45-50

“45 Rond het middaguur viel er duisternis over het hele land, die drie uur aanhield. 46 Aan het einde daarvan, in het negende uur, riep Jezus met luide stem: ‘Eli, Eli, lema sabachtani?’ Dat betekent: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?’ 47 Toen de omstanders dat hoorden, zeiden enkelen van hen: ‘Hij roept om Elia!’ 48 Meteen kwam er uit hun midden iemand toegesneld die een spons pakte en in water met azijn doopte. Hij stak de spons op een stok en probeerde Hem te laten drinken. 49 De anderen zeiden: ‘Laten we nu maar eens zien of Elia Hem komt redden.’ 50 Jezus riep opnieuw, luidkeels, en gaf de geest.”

Psalm 22 |2,31,32

² Mijn God, mijn God, Waarom hebt U mij verlaten?
U blijft ver weg en redt mij niet, ook al schreeuw ik het uit.
³¹ Een nieuw geslacht zal Hem dienen en aan de kinderen vertellen van de Heer;
³² aan het volk dat nog geboren moet worden zal het verhalen van zijn gerechtigheid, om wat Hij heeft gedaan.

In Zijn diepste nood roept Jezus het uit naar God. Tegelijkertijd citeert Hij waarschijnlijk bewust uit Psalm 22, een Psalm van David dat start met wanhoop en eindigt in hoop. Psalm 22 is een profetisch Psalm dat beschrijft wat er met Jezus gebeurt aan het kruis.

• Lees Mattheus 27 nog een keer en laat het een moment op je inwerken. Neem een moment om jezelf te verplaatsen in één van de toehoorders die dit scenario voor zich zien uitspelen.
  • Wat valt je op als je op deze manier de tekst benaderd?
  • Wat zie je gebeuren met de toehoorders? Hoe reageren zij?
  • De toehoorders lijken niet op te merken dat Jezus Psalm 22 citeert en denken dat hij om Elia roept. Als je beseft dat Jezus Psalm 22 citeert verandert dit dan iets aan je aanvankelijke beeld van de situatie?
• In het diepste moment citeert Jezus het eerste vers van Psalm 22. De Psalm eindigt in vers 31 en 32. Lees vers 2, 31 en 32 van Psalm 22 wat roept dit bij je op?

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Mensen hebben allerlei manieren gevonden om een ander ernstig te laten lijden. Iemand kruisigen is één van die manieren. Het is een martelwerktuig met als doel om iemand voor lange tijd langzaam te laten sterven en tegelijkertijd te schande te zetten. Ondanks het hevige fysieke lijden is het fysieke lijden van Jezus niet per se iets buitengewoons. Toch is Zijn lijden anders dan dat van de mannen naast Hem.

Jezus draagt en ervaart de gevolgen van de zonde en de machten van de duisternis. Dit is zichtbaar in de al drie uur lang durende duisternis. In Zijn pijn en lijden kan Hij de heerlijkheid van de Vader niet meer zien en roept vanuit zijn benauwdheid: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?’.

Jezus moest door deze benauwdheid heen, maar in deze roep door het citeren van Psalm 22 klinkt ook hoop. Wij kunnen in ons leven momenten meemaken waarbij God ver weg voelt of we ons zelfs verlaten voelen door God. Gelukkig mogen we weten dat God overal is. Al wordt ons zicht soms ontnomen, Hij ziet ons waar we ook zijn.

• We focussen ons meer op het lijden van Jezus: Probeer nogmaals de situatie voor je te zien alsof je als toeschouwer de kruisiging meemaakt. Wat valt je dan op over het lijden van Jezus?
  • Probeer het lijden van Jezus eens in eigen woorden te vatten.
• Wat heb je ontdekt in de preek en/of het lezen van de tekst? Wat heeft je verwonderd in het lijden van Jezus?
  • In Jezus offer vindt er een omslag plaats in het lijden van Jezus en redding van de mensheid. Welke punten raken jou hierin het meest?
  • Jezus heeft alles gegeven zodat wij verzoend kunnen worden met God. Wat doet dit besef met je?
• Wat zegt het je dat Jezus in het diepste moment van lijden en menswording Psalm 22 citeert dat start met wanhoop, dan gaat naar hoop en eindigt met een oproep over wat God voor ons heeft gedaan.
  • Wat doet dit besef met je dat in Jezus de punten verlatenheid en verbondenheid samen komen?
  • Heb jij je wel eens verlaten gevoeld door God? Hoe ging je daarmee om?
  • Heb je wel eens het idee gehad dat je zicht op God beperkt was en dat je uiteindelijk achteraf concludeerde dat Hij toch bij je was?
  • Hoe kun je anderen tot troost zijn die verlatenheid ervaren in hun relatie tot God?

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

We stonden stil bij een bijzonder moment in Jezus leven. Een moment waarin verschillende dingen samen komen. Het is ook een moment dat ons kan helpen om wanneer we het gevoel hebben verlaten te zijn door God toch die verbondenheid te vinden.

• Dank God voor deze avond en voor alle gesprekken.
• Wat neem je mee voor het dagelijks leven uit de preek en thuisgroep? Schrijf dit op en ga ermee aan de slag.
• Zit je op dit moment in het gevoel van verlatenheid door God? Vaak heb je anderen op die momenten nodig. Zoek mensen op of vraag pastoraat aan om naast je te kunnen staan op dit moment.

Onderdeel van Prekenserie: Lessen uit Handelingen.

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

• Open met dankgebed. Neem met elkaar de tijd om God te vertellen waarvoor je dankbaar bent.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

Wissel uit: 

• Wat was je mooiste ontmoeting/ gesprek afgelopen week? 

In de afgelopen weken zijn we in de diensten ingegaan op diverse Lessen vanuit Handelingen. De focus lag hierbij op het getuige zijn en de eerste ontwikkelingen van de kerk in de eerste eeuw. We willen terugblikken en met elkaar spreken wat we geleerd hebben, welke nieuwe inzichten we hebben opgedaan maar vooral ook: Wat kunnen we zelf toepassen in ons dagelijks leven. 

Het Bijbelboek Handelingen mag je lezen vanuit de volgende lens: Maar wanneer de Heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen en van mij getuigen in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria tot aan de uiteinden van de aarde (Handelingen 1:8). 

Getuigen en getuige zijn vinden we soms weleens lastig. We merken bij onszelf schroom, een gebrek aan vrijmoedigheid, misschien soms wel angst of andere weerstand om iets te delen van ons geloof. Voor velen is het wellicht ook wel herkenbaar dat je een schuldgevoel kan krijgen, dat je niet of te weinig van je geloof getuigt. Je hebt het idee dat getuigen, moet. 

 Laten we even teruggaan naar Handelingen 1:8. Daar staat heel duidelijk: wanneer de Heilige Geest (HG) over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen en van mij getuigen…. Dit is een belofte! De leerlingen van Jezus moesten in Jeruzalem wachtten (Hand. 1:12-14) op de HG en in afwachting van de HG wijdden zij zich aan het gebed. In Handelingen 2 lezen we over de uiteindelijke uitstorting van de HG en worden de leerlingen van Jezus door de HG in beweging gezet. De BELOFTE uit Han. 1:8 wordt vervuld. De leerlingen gaan, geleidt door de HG, en zij ontvangen de kracht om te getuigen. Het is God die door zijn Geest in de leerlingen werkt. 

Een valkuil voor ons is dat we wel getuigen willen zijn, maar dat vaak doen vanuit eigen kracht. Wat zijn jouw ervaringen hierbij? 

• Herken je gevoelens van schroom, weerstand of schuldgevoel bij het thema ‘getuige zijn’? Hoe denk je dat dat komt? 
• Herken je het verschil van uitgaan van ‘kracht van de Geest en ‘eigen kracht’?  
• Wat zou jou helpen om vanuit ‘Gods kracht’ getuige te zijn? Wat heb je daarvoor nodig?
• Als je Handelingen 1 en 2 door je hoofd laat gaan, welke stappen maakten de leerlingen van het eerste uur door totdat ze uiteindelijk getuige waren? Wat kan jij daarvoor concreet leren? 

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Op 15 februari sprak Michiel de Nooijer vanuit Handelingen 17:16-34 vanuit dit gedeelte kunnen we een aantal praktische lessen halen. 

1. Paulus zocht (Godvrezende) mensen op in de synagogen en ging in gesprek op het marktplein. Wij zoeken wij op? Met wie staan wij in verbinding? Met wie delen wij het evangelie? 
   1. Extra: in Lucas 10:5 en 6 en Mattheus 10:11-13 wordt er gesproken over ‘personen van vrede’ of ‘iemand die vrede liefheeft’. Wat kunnen we daarvan leren als we het over evangelisatie hebben? 
2. Paulus observeerde de context en cultuur en vanuit de opgedane kennis en observaties ging hij in debat/ gesprek met de mensen. Wat weten wij van onze cultuur en hoe zetten wij onze kennis (van cultuur en context in)? 
   1. Voorbeeld: Paulus gebruikte ‘het altaar van de onbekende god’ als richtingwijzer naar God de Schepper van hemel en aarde, de Levende Christus. 
   2. Welke richtingwijzers (universele waarden/ idealen als: gerechtigheid, liefde, zingeving/ spiritualiteit, schoonheid, vrijheid, waarheid en macht) kunnen wij gebruiken gesprek met mensen om ons heen? 
3. Paulus was niet bang, hij kende geen angst voor mensen maar leefde vanuit de ‘vreze des Heren’/ ontzag voor God. Overal waar Paulus het Evangelie verkondigde stootte hij op weerstand, dit weerhield hem er niet van om vast te blijven houden aan de levens veranderende boodschap van het Evangelie. 
   1. Hoe kan het dat Paulus zich niet uit het veld liet slaan door tegenstand? 
   2. Wat kunnen we van Paulus leren en zelf toepassen in ons leven? 
   3. Kijk nog eens terug naar Handelingen 1:8 – wat zou deze tekst kunnen betekenen voor ons nadenken en handelen met betrekking tot getuige zijn? 

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Vanuit onze gemeenten zijn verschillende zendelingen en missionaire werkers uitgegaan om het Evangelie te verkondigen. Neem de tijd en ruimte om voor hen te bidden.  

Alle thuisgroepen hebben de mogelijkheid om verbonden te zijn met één van deze missionaire werkers. Mocht je als thuisgroep nog niet verbonden zijn met een missionair doel is het de overweging waard om dit alsnog te doen.  

 Sluit af met dankgebed en voorbede. 

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Dit materiaal sluit aan bij de dienst van 25 januari 2026, onderdeel van de onderwijsserie Deel het Leven. 

Laat één persoon de ontmoeting openen met gebed. Bid voor openheid en beschikbaarheid om het Leven te delen. 
 
Zing of beluister met elkaar een nummer over beschikbaar zijn. 

Bijvoorbeeld: 

• Matthijn Buwalda – Ga; 
• Hillsong Worship – To the ends of the Earth;  
• Hillsong Worship – With All I Am;  
• Audio Adrenaline – Hands and feet

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

 Doe een kort rondje met de volgende vraag: 

• Heb ik vandaag iets betekend voor een ander?  

Handelingen 9:10-20 
10 In Damascus woonde een leerling die Ananias heette. In een visioen zei de Heer tegen hem: ‘Ananias!’ Hij antwoordde: ‘Ik luister, Heer.’ 11 Daarop zei de Heer: ‘Ga naar de Rechte Straat en vraag daar in het huis van Judas naar iemand uit Tarsus die Saulus heet. Hij is aan het bidden, 12 en hij heeft in een visioen gezien hoe een man die Ananias heet, binnenkomt en hem de handen oplegt om hem weer te laten zien.’ 13 Ananias antwoordde: ‘Heer, van veel kanten heb ik gehoord over deze man en over al het kwaad dat hij uw heiligen in Jeruzalem heeft aangedaan. 14 Bovendien heeft hij toestemming van de hogepriesters om hier iedereen die uw naam aanroept in de boeien te slaan.’ 15 Maar de Heer zei: ‘Ga, want hij is het instrument dat Ik gekozen heb om mijn naam uit te dragen onder de volken en hun heersers en onder de Israëlieten. 16  Ik zal hem tonen hoezeer hij moet lijden omwille van mijn naam.’ 17 Ananias vertrok en ging naar het huis, waar hij Saulus de handen oplegde, terwijl hij zei: ‘Saul, broeder, ik ben gezonden door de Heer, door Jezus, die aan u verschenen is op de weg hierheen, om ervoor te zorgen dat u weer kunt zien en vervuld wordt van de heilige Geest.’ 18 Meteen was het alsof er schellen van Saulus’ ogen vielen; hij kon weer zien, stond op en liet zich dopen, 19 en nadat hij gegeten had, kwam hij weer op krachten Hij bleef enkele dagen bij de leerlingen in Damascus 20 en ging onmiddellijk in de synagogen verkondigen dat Jezus de Zoon van God is. 

Dit Bijbelgedeelte is een bijzonder verhaal in de nog jonge gemeente van de eerste eeuw. In die tijd werden christenen omgeschreven als ‘aanhangers van de Weg’ (Hand. 9:2). De gemeente werd in Jeruzalem opgericht en al in het prille bestaan kregen ze te maken met vervolging. Het Sanhedrin, het Joodse hooggerechtshof, wilde niet dat het verhaal van Jezus als Messias verkondigd werd. Christenen werd zelfs met de dood bedreigd waardoor zij vluchtten naar omliggende steden. Daar waren ze echter ook niet veilig want met een ‘aanbevelingsbrief’ (Hand 9:1) in de hand gaat Paulus achter de gemeente aan. Dan gebeurt het… Jezus grijpt in! (Hand. 9:1-10).  

• Neem een tijd om het verhaal nogmaals te lezen met bovenstaande context in je achterhoofd. 
  • Welke hoofdpersonen komen voor en wat is hun rol? 
  • Kan je emoties ontdekken bij de hoofdpersonen?
  • Hoe waren zij beschikbaar voor God? 
  • Welke acties ondernemen zij na hun ontmoeting met God? 

• Welke zegeningen van God zie je doordat zij hun leven deelde?  
• Hoe zijn hun daden en levenswijze een getuigenis voor de wereld om hen heen? 

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Er gebeurt veel in deze tekst. Alle personen die in de tekst voorkomen zijn op een bepaalde manier beschikbaar voor God. Allen zijn in zekere zin van plan om God te dienen. Toch blijkt het uiteindelijk niet helemaal te gaan zoals ze hadden verwacht. Ondanks dit blijven ze vertrouwen op God. 

• Kan je een voorbeeld noemen wanneer jij uit je ‘comfortzone’ bent getreden vanwege je geloof? 
  • Heb je wel eens iets doodseng gedaan zoals de personen in dit Bijbelgedeelte? 
• Ananias was beschikbaar en afgestemd op Gods stem en gehoorzaamde. Hoe ben jij bezig met ‘Luisteren naar Gods stem’? Heb je ‘zijn stem’ wel eens gehoord, op welke manier en kun je daar iets over delen? 
• Wat kan jij leren van Paulus/Saulus, Ananias of één van de andere hoofdpersonen om echt te vertrouwen op God. Je echt beschikbaar te stellen voor Zijn plan? 
• Wat ga je aankomende week concreet doen om beschikbaar te zijn voor God zodat Hij je voor Zijn Missie kan gebruiken? 

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden. 

Bid voor de beschikbaarheid van Gods Kerk en dat we elkaar bemoedigen en versterken om beschikbaar te zijn voor de Missie van God binnen Op Doortocht. 

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Tijdens de adventsperiode staan we stil bij de prekenserie: ‘God schenkt Leven’. We zijn gestart met het bijzondere verhaal van koning Manasse, die slecht deed in de ogen van God toen tot inkeer kwam en door God werd vergeven. Vervolgens hoorde we het verhaal van Rachab die de moed had verspieders te beschermen en door haar geloof in God, schenkt God haar familie redding. Vandaag besteden we aandacht aan nog een buitengewoon verhaal. Het verhaal van Ebed-Melech. Een dienaar van de Judeese koning Sedekia. Ebed-Melech was als vreemdeling, een bijzonder persoon op een bijzondere plek.

Het is bijna Kerst en Oud & Nieuw, waarschijnlijk is dit de laatste keer dat je als Thuisgroep bij elkaar komt dit jaar. Neem met elkaar even de tijd om terug te kijken op afgelopen seizoen:

• Wat waren momenten van vieren en/ of met blijdschap op terug te zien?
• Wat waren de uitdagingen/ momenten van moeite of verdriet?

Dank voor het goede, bidt voor de zorgen die er zijn en bidt voor elkaar.

We gaan met elkaar lezen over een zekere Ebed-Melech, die leefde zo’n 2600 jaar geleden. Hij kwam oorspronkelijk uit Nubië, het huidige Ethiopië/Soedan, maar leefde in Jeruzalem aan het hof van koning Sedekia. Zijn verhaal staat in Jeremia 38 en 39. Voor sommigen zal hij als een voetnoot de wereldgeschiedenis in gaan, maar zijn heldhaftige geloofsdaad maakt dat we vandaag over hem spreken. We weten weinig van hem, het kan zelfs zijn dat Ebed-Melech (‘Ebed’ is ‘Dienaar’, ‘Melech’ is ‘Koning’, naam betekent ‘Dienaar van de koning’) niet zijn echte naam is, maar zijn titel. We weten niet hoe hij vanuit Ethiopië terecht is gekomen op een hoge plaats aan het hof van de koning in Jeruzalem. Ondanks zijn achtergrond had hij groot vertrouwen in de God van de Joden. Hij erkende Jeremia als de profeet/dienaar van God en voelde de ongehoorzaamheid en afgoderij van de Joden en nam op het juiste moment actie.

Jeremia was een profeet van God en hij moest tegen de koning Sedekia in Jeruzalem; zijn regering en het volk zeggen dat God hen zou straffen vanwege hun kwaadaardige afgoderij. In plaats van alleen de God van Abraham, Jakob en Isaak te eren en te dienen, hadden ze allerlei afgoden in en om Jeruzalem opgesteld om te aanbidden en werden er zelfs kindoffers gebracht. Jeremia waarschuwt, maar spreekt ook Gods oordeel uit en dat maakte hem niet geliefd. In plaats van naar hem te luisteren en zich te bekeren, probeerden ze hem het zwijgen op te leggen, ze martelden hem en gooiden hem in de gevangenis. Maar Jeremia blijft Gods Woorden spreken.

Jeremia 38 | 4-13

4 De raadsheren zeiden tegen de koning: ‘Die man moet ter dood gebracht worden. Door zulke dingen te zeggen ondermijnt hij immers het moreel van de inwoners en van de soldaten die hier nog overgebleven zijn. Hij heeft niet hun behoud voor ogen, maar hun ondergang.’ 5 Koning Sedekia antwoordde: ‘Doe met hem wat je wilt; ik kan jullie niet tegenhouden.’ 6 Ze brachten Jeremia naar de waterkelder van prins Malkia, in het kwartier van de paleiswacht, en lieten hem aan touwen zakken. In de put stond geen water meer; er was alleen modder, waarin Jeremia wegzakte. 7 Ebed-Melech, een hoveling afkomstig uit Nubië, hoorde daarvan. Hij bevond zich in het koninklijk paleis, terwijl de koning zitting hield in de Benjaminpoort. 8 Ebed-Melech verliet het paleis, ging naar hem toe en zei: 9 ‘Mijn heer en koning, het is misdadig dat deze mannen Jeremia in een waterkelder hebben gegooid. Waarom moet hij juist daar van honger omkomen? Elders in de stad is ook geen brood meer.’ 10 De koning beval Ebed-Melech: ‘Ga met dertig man naar die waterkelder en haal Jeremia naar boven, voordat hij sterft.’ 11 Ebed-Melech riep toen dertig man bij elkaar en ging naar de kelder van het magazijn van het koninklijk paleis, waar hij wat versleten kleren en oude lappen haalde. Hij liet deze aan touwen naar Jeremia in de put zakken 12 en zei tegen hem: ‘Stop die kleren en lappen onder uw oksels en haal de touwen eronderdoor.’ Jeremia deed wat hij zei, 13 en zo trokken ze hem uit de put omhoog. Vanaf dat moment verbleef hij weer in het kwartier van de paleiswacht.

Vragen:

• Wat doet Ebed-Melech wanneer hij verneemt dat andere dienaren Jeremia in een diepe waterpunt hebben gegooid en Jeremia dreigt te verdrinken?
• Ebed-Melech betekend ‘Dienaar (Ebed) van de Koning’ (Melech) hoe komt de betekenis van zijn naam in uiting in dit tekstgedeelte?
• Wat gebeurt er met de hoofdrolspelers na deze actie? (De koning, Ebed-Melech, Jeremia)

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Ebed-Melech koos ervoor God boven alles lief te hebben en te gehoorzamen en dus redde hij Jeremia. Daar was moed voor nodig, omdat het tegen machtige, onrechtvaardige leiders in Jeruzalem inging en dus gevaarlijk kon zijn.

Kort daarna, wanneer Jeruzalem — zoals Jeremia had geprofeteerd — door de Chaldeeën/Babyloniërs wordt ingenomen en verwoest, en vele inwoners worden gedood of als ballingen naar Babel worden weggevoerd, spaart God Ebed-Melech. Lees Jer. 39:15-18.

• Ondanks de mogelijke gevaren en dat hij anders was ondernam Ebed-Melech direct actie om iemand in nood te helpen. God beloonde hem voor zijn moedige en directe actie. Wat kunnen wij hiervan leren en toepassen in ons eigen leven?
• Is er iemand in jouw leven geweest die net als Ebed-Melech jou Gods redding heeft aangereikt?
• Wie was voor jou, afgelopen jaar een ‘Ebed-Melech’? Wie hielp jou? Wie nam het voor jou op?
• En dan misschien wat spannender: voor wie ben jij als een Ebed-Melech? Door iemand een helpende hand toe te steken, door voor iemand te bidden of door iemand te wijzen op Jezus?

Ebed-Melech vertrouwde op God, wilde Hem dienen. Dit is voor hemzelf en vele, vele anderen tot zegen geweest. Misschien nu ook zelfs voor jou.

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Sta met elkaar stil bij het afgelopen jaar en neem dit mee in gebed. Dank God voor het goede en bidt voor de uitdagingen en zorgen.

Neem voor jezelf een actiepunt mee uit het leven van Ebed-Melech dat je als goed voornemen mee kan nemen naar het nieuwe jaar.

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

Welkom bij het derde deel van de prekenserie ‘Hoop doet leven’. We begonnen de serie met de preek van Marijn Vlasblom waarin hij door het beeld van een ladder liet zien dat God overal aanwezig is op de bergen en de dalen van ons leven. Hij is erbij. Vorige keer nam Peter Kos het over door de kracht van het evangelie te laten zien door het verhaal van onze broeders en zusters uit Azerbeidzjan. Bijzonder hoe God mensen daar heeft geroepen en zo zichzelf aan de mensen bekend maakt. Prachtig ook hoe we zo samen kerk kunnen zijn over landsgrenzen heen. Deze zondag sprak Gijs Lammerts van Bueren over van geen zicht op hoop of redding naar zicht op hoop en redding. Wat een leerzame preek.

Wissel uit: 

• Ben je ooit een keer verdwaald geweest in je leven? Wat waren toen de omstandigheden?
• Doe een kort rondje: Hoe zit je erbij vandaag?

Neem 5 minuten om na te denken over afgelopen week. Waar heb je iets van God gezien afgelopen dag? Waarin heb je iets van het ‘zuchten van de schepping’ gemerkt of gezien?
Bid met elkaar voor deze situaties of momenten en leg ze samen bij het kruis van Jezus.

Romeinen 8 | 18-30

18 Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard. 19 De schepping ziet er reikhalzend naar uit dat de luister van Gods kinderen openbaar wordt. 20 Want de schepping is ten prooi aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door Hem die haar daaraan heeft onderworpen. Maar er is hoop, 21 omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt. 22 Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt. 23 En zij niet alleen, ook wijzelf, die als voorschot de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten in onszelf in afwachting van de openbaring dat we kinderen van God zijn: de verlossing van ons sterfelijk bestaan. 24 In deze hoop zijn we gered. Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien? 25 Maar als wij hopen op wat we nog niet zien, blijven we in afwachting daarvan volharden. 26 En bovendien komt de Geest onze zwakheid te hulp; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten. 27 God, die ons hart doorgrondt, weet wat de Geest wil zeggen, want de Geest pleit voor de heiligen overeenkomstig Gods wil. 28 En wij weten dat voor wie God liefhebben, voor wie volgens zijn voornemen geroepen zijn, alles bijdraagt aan het goede. 29 Wie Hij van tevoren heeft uitgekozen, heeft Hij ook van tevoren bestemd om het evenbeeld te worden van zijn Zoon, die de eerstgeborene moest zijn van talloze broeders en zusters. 30 Wie Hij hiertoe heeft bestemd, heeft Hij ook geroepen; en wie Hij heeft geroepen, heeft Hij ook vrijgesproken; en wie Hij heeft vrijgesproken, heeft Hij ook laten delen in zijn luister.

• Lees het tekstgedeelte hardop met elkaar. Pak eventueel allemaal je Bijbel erbij en laat ieder 2 verzen lezen.
• Er worden een aantal woorden meermaals herhaald in het tekstgedeelte. Welke 3 woorden vallen jou het meeste op? Wat zegt dit over het tekstgedeelte? Neem hier 5 min voor en bespreek daarna in de groep.
• Wat is volgens jou de kern van het tekstgedeelte? Neem hier 5 minuten voor en bespreek daarna in de groep.
• Wat is volgens het tekstgedeelte het antwoord op het zuchten van de schepping? Wat heeft dit met de hoop te maken?

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Tijdens de preek gaf Gijs Lammerts van Bueren een aantal voorbeelden van volharden. Hij vertelde over de mist tijdens de zwemmarathon van Florence Chadwick. Als voorbeeld voor het verliezen van zicht op redding en verlies op zicht op hoop.

1. Denk aan het voorbeeld waar preek mee begon over de mist tijdens de zwemmarathon van Florence Chadwick. Waarin herken jij de mist in je leven en heb je door omstandigheden moeite met het zichthouden op Christus?
2. Wat heb je nodig om vol te houden in hoopvol leven als het juist goed gaat?
3. Volgens Prediker 4:7-12 sta je samen sterker dan alleen. Wij hebben elkaar nodig om ‘op doortocht achter Jezus aan te gaan’. Hoe kan jij anderen helpen in tijden van tegenslag en in tijden als alles goed gaat?

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Ga aankomende week aan de slag met de volgende punten:

1. Deel met elkaar waar een medestudent, buur, collega, vriend of familielid in de mist zit en bidt aankomende week expliciet voor deze persoon. Om solidair én hoopvol naast hen te kunnen staan.
2. Neem een moment om te luisteren naar Gods Geest om te horen of jij/de kring iemand die in de mist zit praktisch bij kan staan.
3. Schrijf voor jezelf aankomende week in je notitieboek of dagboek op waar jij hoop uit hebt geput die dag en waarin jij iets van Gods hoop kon laten zien. Dit mogen kleine onderdelen zijn, het hoeft niet altijd groots en bijzonders.

Eindig met de ontmoeting met elkaar met gebed voor diegene die in de mist leven, die het zicht ontnomen is. 

Je bekijkt een toolbox van één van onze thuisgroepen. Als gemeente vinden we het belangrijk om samen te leren leven als Jezus. Dat doen we o.a. in thuisgroepen. Maak je daar nog géén deel van uit? Mail naar thuisgroep@opdoortocht.nl

In dit thuisgroep materiaal slaan we de brug tussen onze eerste drie thuisgroep materialen om het jaarthema te introduceren en de start van de uitwerking van het project ‘veilige kerk’. De eerste ontmoeting stonden we stil bij onze hoop en verwachtingen voor de thuisgroepen, de tweede ontmoeting stonden we stil bij ons jaarthema ‘Deel het Leven’. We gaan nu in op hoe je dit praktisch vormgeeft. Om ons Leven te delen is een veilige omgeving van levensbelang. Indien er geen veiligheid heerst kunnen we niet ons hart openen en van hart tot hart met elkaar spreken. Daarom is het belangrijk om een goed fundament te vormen waarin we daadwerkelijk ons Leven kunnen delen. Om dit goede fundament op te zetten gaan we aankomende tijd met elkaar nadenken over het thema: “veilige kerk”. De dienst van 19 oktober is hiervan de aftrap en taakveld gemeentezorg zal dit de komende tijd verder uitwerken. We geloven dat dit in de praktijk een goed fundament geeft om het Leven te delen.

Neem een moment van stilte en gebed:

• Dank God dat Hij ons aanvaardt als Zijn kinderen
• Dank God dat we Hem mogen kennen als Schuilplaats en veilige Burcht.

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 a 4 personen (benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als groep).  

Wissel uit: 

• Wissel uit met elkaar: Wat is jouw meest veilige plek om te zijn? Wat maakt die plek voor jou zo veilig?

Op deze thuisgroep ontmoeting willen we nadenken over wat het is om een veilige kerk te zijn.

Door pesten, criminaliteit, klimaatverandering, geweld, oorlog, machts- en/of seksueel misbruik is voor een groeiende groep mensen de wereld een onveilige plek geworden. Helaas kan ook school, werk of een sportclub door grensoverschrijdend gedrag een onveilige plek geworden zijn. Voor sommigen is de familie of thuis zelfs geen veilige plek meer…

Alle reden om aandacht te geven aan een kerk/gemeente die veilig is en kan zijn als Gods liefde de toon zet.

Waar denken we dan aan? Een veilige kerk is een plek waar mensen zich gekend, gerespecteerd, aanvaard en beschermd weten. Het is een gemeenschap waarin ruimte is om (al struikelend) te leren leven als Jezus. Het is een plek zonder angst voor grensoverschrijdend gedrag of het nu fysiek of verbaal is. Die veiligheid is helaas niet vanzelfsprekend. Te vaak horen we over misstanden in allerlei soorten kerken en worden grenzen overschreden met alle gevolgen van dien.

Daarom is het van groot belang dat we als kerk bewust bouwen aan een cultuur waarin Gods liefde, waarheid en trouw leidend zijn. Zijn liefde roept ons op tot eerlijkheid, oprechtheid en bewogenheid met elkaar. In zo’n gemeenschap is geen ruimte voor kwaadsprekerij, ruzie, uitsluiten en grensoverschrijdend gedrag.

Een veilige kerk ontstaat waar mensen steeds meer leven als Jezus en gezamenlijke waarden delen: respect, integriteit, zorgzaamheid en verantwoordelijkheid. Waarden die niet alleen uitgesproken worden, maar ook zichtbaar zijn in hoe we met elkaar omgaan – in hoe we luisteren, elkaar beschermen, ruimte geven en samenleven. Zo bouwen we aan een gemeenschap waar fouten erkend worden, waar heling mogelijk is, en waar ieder mens – jong en oud – tot zijn recht komt.

• Wanneer is voor jou een kerk veilig? Welke voorwaarden zijn hiervoor nodig?
• Wanneer zou je je niet veilig voelen binnen de kerk?
• Wat kan jij veranderen en/of doen zodat iedere Op Doortochter zich veilig voelt in de kerk/ thuisgroep?

Bestaat je groep uit 7 of meer personen? Deel de groep dan op in groepjes van 3 à 4 personen. (Benoem hoeveel tijd je hiervoor neemt, kom daarna weer bij elkaar als gehele groep). 

Galaten 5 | 13-26; 6:10

13 Broeders en zusters, u bent geroepen om vrij te zijn. Misbruik die vrijheid niet om uw aardse begeerten vrij spel te geven, maar dien elkaar in liefde, 14 want de hele wet is vervuld in één uitspraak: ‘Heb uw naaste lief als uzelf.’ 15 Maar wanneer u elkaar aanvliegt en verscheurt, pas dan maar op dat u niet door elkaar wordt verslonden. 16 Ik zeg u dus: laat u leiden door de Geest, dan zult u niet toegeven aan aardse begeerten. 17 De aardse begeerte gaat in tegen de Geest, en wat de Geest verlangt gaat in tegen de aardse begeerte. Het een is in strijd met het ander, en u kunt dus niet zomaar doen wat u wilt. 18 Maar wanneer u door de Geest geleid wordt, bent u niet onderworpen aan de wet. 19 De praktijken waartoe de aardse begeerte aanzet zijn bekend: ontucht, zedeloosheid en losbandigheid, 20 afgoderij en toverij, vijandschap, tweespalt, jaloezie en woede, gekonkel, geruzie en rivaliteit, 21 afgunst, bras- en slemppartijen, en nog meer van dat soort dingen. Ik herhaal de waarschuwing die ik u al eerder gaf: wie zich aan deze dingen overgeven, zullen geen deelhebben aan het koninkrijk van God. 22 Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, 23 zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Er is geen wet die daar iets tegen heeft. 24 Wie Christus Jezus toebehoort, heeft zijn aardse natuur met alle hartstocht en begeerte aan het kruis geslagen. 25 Als we leven door de Geest, laten we de Geest dan ook volgen. 26 Laten we elkaar niet uit eigenwaan de voet dwars zetten of een kwaad hart toedragen

 Vragen:

• Wat uit dit gedeelte maakt een kerk onveilig? Wat herken je daarvan uit eigen ervaring of vanuit je eigen leven?
• Wat zou volgens dit gedeelte de sleutel kunnen zijn tot een veilige kerk?
• Welke keuzes zou jij daarvoor moeten maken en hoe kunnen we elkaar daarbij helpen?
• Reageer op de volgende stelling: “Als je roddelt of kwaadspreekt over een ander maak jij de kerk onveiliger”

Galaten 6:10

“10 Laten we dus, in de tijd die ons nog rest, voor iedereen het goede doen, vooral voor onze geloofsgenoten.”

Een veilige kerk is een plek waar mensen elkaar goed doen: niet alleen met woorden, maar door daden van liefde, zorg en steun. Paulus roept op om iedereen goed te behandelen, met bijzondere aandacht voor mensen binnen de geloofsgemeenschap. Zo bouwen we samen een omgeving waarin mensen zich gezien, gedragen en veilig weten – juist als ze kwetsbaar zijn of worstelen.

• Waar voel jij je veilig in onze kerk – en waar misschien nog niet? Wat helpt jou om open of kwetsbaar te zijn?)
• Wat zou jij doen als je ziet dat iemand in de gemeente onrecht aangedaan wordt?
• Hoe kun jij deze week iemand binnen de gemeente “goed doen”?

Rond met elkaar de ontmoeting af met gebed. We geloven dat God ons hoort als we bidden.

Dank en bid met en voor elkaar.

Bidt dat we als gemeente mogen groeien in een cultuur van openheid en kwetsbaarheid waarin iedereen veilig is. Bidt dat er in onze gemeente geen bittere wortels opschieten en dat we ons weten te onthouden van roddel en achterklap.